Polski

„Antynauczyciele” w prozie polskiej okresu międzywojennego

Gloryfikując przez wiele lat okres międzywojenny nie zamierzałam uprzednio demitologizować postaci nauczyciela przestawianej w literaturze tamtego okresu. Niemniej refleksja nad kondycją współczesnej szkoły sprawia, że do tematu jednak powracam. W literaturze międzywojennej często pojawia się krytyczny obraz nauczyciela, określany mianem „antynauczyciela”. Ukazują go m.in. Tadeusz Dołęga-Mostowicz w powieści Złota maska , Stanisław Łukasiewicz w mikropowieści Nauczyciele ( nie znam innej osoby, która przebrnęłaby przez całość – jakże tendencyjną!) oraz Witold Gombrowicz w Ferdydurke . Ta przedziwna trójca ukazywała szkołę jako instytucję pogrążoną w niewyobrażalnym kryzysie, a nauczyciela jako postać uwikłaną w schematy, zależności społeczne i własne słabości.

Zaloguj się na bezpłatne konto, aby czytać, pobierać EPUB-y lub słuchać.